عوامل موثر بر بهبود موقعیت زنان

سه عامل عمده مرگ و میر، باروری وشهر نشینی بربهبود موقعیت زنان تاثیر فراوان دارند. کاهش مرگ ومیر، افت در سطح باروری و شهرنشینی رو به افزایش، توان زنان را برای احراز نقشهای اجتماعی ودر نتیجه بهبود موقعیت آنها افزایش داده است. طی قرن 19، امید زندگی برای زنان حتی در کشور هایی نظیر آمریکا حدود 40 سال برآورد گردیده است . طی قرن نوزدهم، این حرکت ابتدا در جوامع صنعتی آغاز گردید و به تدریج به کشور های روبه توسعه نیز راه یافت. این بدان مفهوم است که یک دختر بچه فقط 30 درصد شانس رسیدن به سن بازنشستگی یا 65 سالگی را درآن جامعه داشت.

زنان را برای احراز نقشهای اجتماعی و در نتیجه بهبود موقعیت آنها افزایش داده است. طی قرن 19، امید زندگی برای زنان حتی در کشور هایی نظیر آمریکا حدود 40 سال برآورده گردیده است. طی قرن نوزدهم، این حرکت ابتدا در جوامع صنعتی آغاز گردید و به تدریج به کشور های روبه توسعه نیز راه یافت این بدان مفهوم است که یک دختربچه فقط 30 درصد شانس رسیدن به سن بازنشستگی یا 65 سالگی را درآن جامعه داشت. به دنبال تغییر در شاخصهای یاد شده، توسعه صنعتی و اجتماعی، بسیاری از زنان نیز به نقاط صنعتی و بزرگتر روی آوردند، که خود نهایتا ً در طرز تلقی این جمعیت تاثیر گذاشت وموجبات کاهش باروری آنها را فراهم آورد. همین حرکات رفتاری وفکری با ورود به قرن بیستم، به کشور های غیر اروپایی و به طورکلی غیر غربی نیز راه یافت که خود زمینه سازتحولی عظیم در موقعیت زنان به حساب می آید. به طور کلی، هر گونه قدم موثر در راه به وجود آوردن تغییرات جمعیتی و به دنبال آن توسعه اجتماعی – اقتصادی، تا حد زیادی به موقعیت زنان مربوط می گردد . با کاهش مر گ و میر، کاهشی در رفتار های مربوط به طرفداری از ازدواج در سنین پایین صورت می گیرد،و همین امر نهایتا ً به بهبود موقعیت زنان کمک می کند.

فایل ذکر است که در گذشته وحتی در حالی حاضر در بسیاری از جوامع فشارهای مختلفی به لحاظ سنتها، ارزشهای اجتماعی ، تلقیات مردم و نظایر آنها به طرفداری از اینکه زنان در سنین پاینتر ازدواج کنند، و افکار آنها جهتدار به سوی فرزند آوری بیشتری باشد، وجود داشته و دارد. این قالب تا حدزیادی تغییر کرده،و درصورت عدم تغییر آن، در بعضی از جوامع، شرایط تغییر را برای آن می بایست ایجاد کرد. به دنبال چنین حرکتی، موقعیت زنان می تواند تغییر کند. کاهش مرگ ومیر و باروری تاحد زیادی به دنبال توسعه اقتصادی صورت می گیرد؛ مصداق بارزآن مقایسه نقاط شهری و روستایی است. درنقاط روستایی ضمن اینکه مرگ و میر درحد بالا تری اتفاق می افتد، باروری نیز درحدی بالاتراست، ولی با روی آن آوردن به نقاط شهری و دستیابی به مشاغل گوناگون، خود به خود روند باروری تغییر می کند. قابل ذکر است که به دنبال کاهش باروری وتغییر در طرزتفکر زنان، تاجایی که به تشکیل خانواده مربوط می گردد،( بالا بردن سن ازدواج )، فرصت های شغلی و توسعه اجتماعی و اقتصادی نیز می بایست تحقق یابد، در غیر این صورت فشارهای اجتماعی عمدتا ً توسط زنان افزایش می یابد که خود خالی از بحران نیست. به طور کلی، جریان مهاجرت و شهر نشینی نیز چنین وضعیتی راتهدید کرده است. زنان در عصر غیر صنعتی یا درجوامع قدیمی عمدا ً درفعالیت های کشاورزی و درآمد خانواده نقش داشتند، درحالی که با افزایش مهاجرت و روی آوردن آنها به نقاط شهری و همچنین با تغییر فالبهای اقتصادی از سنتی به صنعتی، زنان موقعیت مربوط به فعالیت های کشاورزی خود را از دست داده اند.

ضمن اینکه مرد ان مسئولیتهای بیشتری را به عهده گرفته اند، زنان در بسیاری از جوامع یک نوع احساس خلا و بیکاری می نمایند، و این انتظار وجود دارد که با دادن نقشهای اجتماعی – اقتصادی به آنها، چنین حرکتی ( سناریویی) امروزه در بسیاری از جوامع روبه توسعه کاهش مرگ ومیر و کاهش باروری جمعیت را به دنبال آورده است، که امکان دستیابی به کار و مشاغل برای زنان رافراهم می آورد.